و ديگر ابن رواحة در بدر الموعد . و ديگر محمّد بن مسلمة سه كرّت امامت يافت و ديگر عبد الرحمن ؛ و ديگر معاذ بن جبل ، و ديگر ابا عبيده ؛ و ديگر عكّاشة بن محصن ؛ و ديگر مرثد الغنوى امامت يافتند . ذكر اقرباى رسول خدا اگر چه ذكر احوال عبد المطّلب و اولاد او - در جلد دويم ناسخ التواريخ - مرقوم افتاد - ، اكنون از براى تبصره و الحاق بعضى از عشاير او مجددا ذكر اولاد او نيز مىشود . همانا عبد المطّلب را ده ( 10 ) پسر بود : اول : الحارث ، دويم : زبير ، سيم : ابو طالب ، چهارم : حمزه ، پنجم : غيداق ، ششم : ضرار ، هفتم : مقوّم ، هشتم : ابو لهب ، نهم : عباس ، دهم : عبد اللّه ، پدر رسول خدا . و از اعمام تسعه پيغمبر چهار تن را فرزندان آمد : اول : حارث كه پسر اكبر عبد المطّلب است و كنيت او ابو الحارث است ، بالجمله حارث را پنج پسر بود : اول : ابو سفيان ، دويم : مغيرة ، سيم : نوفل ، چهارم : ربيعه ، پنجم : عبد شمس . اما ابو سفيان و ذكر حال او و ايمان آوردن او مرقوم شد ، او را ولدى نبود ؛ و نوفل در غزوهء خندق ايمان آورد و از او فرزندان آمد ؛ اما عبد شمس مسلمان شد و رسول خدا نام او را عبد اللّه نهاد و اولاد او در شام بزيستند . دويم : از اعمام پيغمبر كه ايمان آوردند ابو طالب بود ، و او با عبد اللّه پدر رسول خدا از يك مادر بودند ، و مادر ايشان فاطمه بنت عمرو بن عائذ بن عمران بن مخزوم ، و اسمه عبد مناف . و اولاد ذكور ابو طالب چهار تن بودند : نخستين : طالب كه ابو طالب مكنّى به اين نام است ، ديگر عقيل ؛ ديگر جعفر ؛ و ديگر على عليه السّلام و دو دختر داشت : يكى امّ هانى « و اسمها فاخته » و ديگر جمانه ، و مادر ايشان به جمله فاطمه بنت اسد ( ع ) بود . و از فرزندان ابو طالب فرزند نخستين او طالب فرزند